Geschiedenis

VVKSM GANSHOREN RIDDERS VAN SINT – MARTINUS

In 1940 werd een scoutsgroep, genaamd de 7° van Brussel “ Ridders van Sint – Martinus” opgericht door de heer Minne. Hun lokalen bevonden zich in het Sint – Jan Berghmans college.
Ondertussen in Ganshoren…

Het was einde 1962 dat Emmanuel De Nil, oud scout van de 10° Leuven en die in Ganshoren was komen wonen, met een groep welpen begon en aansloot bij de scoutsgroep van de basiliek. Dit was niet naar de zin van Z.E.H. Vandedael, pastoor van de Sint Martinusparochie die alles in het werk stelde om deze scoutsgroep naar zijn parochie te krijgen. De groepleider kwam overeen met de Pastoor éénmaal per maand de zondagse eucharistieviering in de kerk van Ganshoren bij te wonen met de groep. De groep groeide uit tot 54 leden, wat te zwaar werd voor één man leiding. Manu Denil, groepsleider, besliste in overleg met de algemene leiding de groep op te splitsen en stichte in mei 1964 te Ganshoren een nieuwe welpengroep onder de naam van de 63° Brussel noord “ de INCA’S “.

Het probleem van het lokaal werd spoedig opgelost. De Zusters Annoniciaden van Huldenberg, die het Sint – Lutgardisinstituut bestuurden, hadden, met als doel de uitbreiding van hun school, drie oude leegstaande hoevetjes met heel wat gronden er omheen in de Demesmaekerstraat 59 te Ganshoren aangekocht. In afwachting van de bouw van een nieuwe school mogen de scouts door bemiddeling van Rik Demesmaeker, schepen van de jeugd in Ganshoren en meneer Pastoor, die zeer blij was met zijn scouts, dit pand gebruiken. De nieuwe school is er nooit gekomen, zodat de scouts nu reeds 40 jaar het hoevetje en de weilanden kunnen gebruiken.

In 1969 moest de scoutsgroep 7° van Brussel met naam “ Ridders van Sint – Martinus “ die in het Sint – Jan Berghmanscollege te Brussel hun lokaal hadden, het college verlaten. Marcel Minne, oud – scoutsleider van de 7°, en die in Ganshoren woonde besliste met Master Vandertichelen om de 7° Brussel met de 63° Brussel te laten samen smelten. De 7° had alleen maar jongverkenners en verkenners en de 63° had alleen welpen. Op die mannier ontstond er in Ganshoren een sterke groep onder de naam van “de 7° Brussel Ridders van Sint- Martinus “. Manu De Nil en Marc Van Den Noortgate vormde de groepsleiding, Eric De Gans en Staf Helbig stonden in voor de verkenners en Martine Molderez voor de welpen.

De lokalen, in slechte staat, werden hersteld en dit met medewerking van het ondertussen opgerichte ouder-comité die een oplossing vonden voor het financiele probleem.

In 1992 werd een oude herberg die aan het terrein van de zusters paalde door het gemeentebestuur aangekocht en ter beschikking gesteld van de scouts.
De scouts pasten zich goed aan in Ganshoren en groeide uit tot een stevige groep. Leden van de K.S.J. van Ganshoren alsook van de scouts van Koekelberg, die met de activiteiten stopten, vervoegden de groep.